01/05/2014

Vandaag ben ik samen met enkele lokale vrienden naar het Reptielenpark gegaan. We moesten een half uurtje fietsen, maar op de oude fietsen was dat niet zo evident... We gingen bijna niet vooruit, en het zadel deed énorm veel pijn. Maar we zijn er toch geraakt! :P
De gids verwelkomde ons, en zoals gewoonlijk hier betalen enkel de "tubabo" (lees: blanke mensen/toeristen) inkom. Gelukkig bedroeg dit niet zo veel, slechts 200 Dalasi, wat iets meer dan 4€ is.
De gids begon met de slangen: Hij informeerde ons over hun naam, vanwaar ze hun naam kregen, hoe groot ze worden, wat ze eten, of ze gevaarlijk zijn, ... en dergelijke. Hij vertelde ook dat de meeste slangen ongevaarlijk zijn, en dat de slangenbeten komen na schrikreacties of bedreigingen. Als we dit wensten konden we enkele slangen aaien of zelfs vastnemen. Op de foto rechts aaide ik een Python: ze staan bekend om hun wurggrepen.
Nadat we alle info hadden gekregen over de slangen en lekker veel foto's hadden genomen, gingen we naar de landschildpad. Ze hebben 1 grote landschildpad van 45 jaar oud. Echt een mooi dier! Ze hebben deze vorig jaar laten paren met een vrouwtje en samen kregen ze kleine baby-schildpadjes! Deze baby'tjes konden we ook in het park bewonderen.

In de namiddag werden we met het hele team van het Gunjur Health Center uitgenodigd op Yassin haar trouwfeest. Yassin is een zogenaamde 'general nurse', algemeen verpleegkundige, in het Gunjur Health Center. Ze trouwde vandaag met een dokter. Iedereen kleedde zich mooi op, en samen vertrokken we met de ambulance naar Kitty. Kitty is een klein dorpje, waar Yassin woont.

Foto boven HC Team: Lamin - Jessie - Kaddy - Mariama - Bakary - Momodu - Omar - Alagie

29/04/2014

Zoals jullie vorige keer op de blog hebben gelezen, heb ik enkele weken geleden het lokale internetcafé van onze goede vrienden Habib, Sainy en Omar, wat kleur gegeven. Ik had echter nog bijna een volledige grote pot groene verf over, dus ik dacht.... Laat ik het Gunjur Health Center wat kleur geven?! De letters op de muur waren amper nog leesbaar en de poort had een roestige kleur. Beiden heb ik goed onder handen genomen! Mr Sowe, de incharge, was zeer blij en gaf me nog wat extra schilderjob'kes bij ! Hij wou graag dat ik de bezoekuren toevoegde op de muur én een spandoek schilder voor de komst van de president in Jambanjelly komende zaterdag (niet ver van Gunjur). Zo dus, vandaag heb ik me volledig laten gaan met groene verf! De spandoek is echter nog niet volledig klaar :-)



Tussendoor heb ik nog een vlotte bevalling gedaan. Alles is goed met moeder en dochter ;-)

Daarna werd ik uitgenodigd bij een collega van het Gunjur Health Center, Binta. Zij is een verpleegkundige met ervaring in de reproductieve zorg, daarom werkt ze (voorlopig dubbel) mee in de verloskamer. Binta was zo blij dat ik naar haar compound kwam om haar huis te zien en haar gezin te ontmoeten. Binta en haar man hebben 6 kinderen, 3 meisjes en 3 jongens, maar er wonen nog enkele kinderen van familie bij hen. Het is duidelijk een welgesteld gezin. De drie oudste kinderen studeren allemaal in het hoger onderwijs, en het huis waarin ze wonen is duidelijk nieuw. Ze vertelde me dat het 2 jaar geleden af was, en dat ze hun vorige huis verhuren aan een andere familie.

Nadat ze me een rondleiding in haar compound had gegeven en haar gezin had voorgesteld, begon ze te koken. Zoals je ziet op de foto heeft ze haar eigen keukentje, wat zeldzaam is (cnfr. meestal koken de vrouwen gewoon buiten in de compound). Ze maakte speciale vis klaar met brood en groentensaus en pap. 

De kinderen en man aten buiten, en ik at samen met Binta en haar vriendin binnen.

Foto: Familie van Binta

24/04/2014

Lieve zus en vokke,

Ik ben misschien héél erg ver van jullie verwijderd, maar jullie verjaardag vergeet ik niet ;-) WULU SANU JUERO >> lees: "Happy birthday" !!

De kindjes van Gunjur wensen jullie ook een fijne dag (zie foto)

Vele kusjes, Sabrina/Mariama

23/04/2014

Gisteren, 22/04/2014, ben ik samen met Kalifa en Omar het James Island gaan bezoeken. Met een gehuurde auto vertrokken we heel vroeg 's morgens naar Barra Berefet, daarna namen we een bootje naar James Island. Van het eiland is nog maar een klein deel over, een deel is verzwolgen door de zee. Een gids gaf ons uitleg in het fort. Ik was blij dat ik dit eiland kon bezoeken, doch de verhalen en beelden maakte me zo droevig... Na James Island vertrokken we naar Albreda, waar het vrijheidssymbool en de vrijheidsvlag stond.

James Island is een werelderfgoed gelegen in Gambia. Het is een bekende plaats vanwege haar getuigenis van de West-Afrikaanse slavernij tot deze werd afgeschaft. De Gambia-rivier was de eerste handelsroute voor midden-Afrika, en was daarmee ook de corridor vanwaar de slaven werden aangevoerd. James Island en bijbehorende vestigingswerken Albreda en Juffureh herinneren ons hieraan. Men bracht de slaven naar het Kunta Kinteh eiland, waar ze werden verzameld werden en daarna per boot werden gevoerd naar een onbekend land. Daar werden ze verkocht aan een blanke owner, waar ze meestal bleven voor de rest van hun leven, gescheiden van al hun familie en vrienden...

De 16e tot 19e eeuw was een onmenselijke en gruwelijke tijd voor de West-Afrikanen: gezinnen werden uit elkaar gerukt, kinderen werden ontnomen van hun ouders, vrouwen werden verkracht en daarna voor meer geld verkocht indien ze zwanger waren,... Men folterden en vernederden de slaven, bij verkoop werden ze zelfs gebrandmerkt zoals dieren! 

Foto: Standbeeld/ symbool met slogan voor de vrijheid na slavernij - "NEVER AGAIN"

Het eiland heeft reeds verschillende namen gehad doorheen de geschiedenis (naargelang de bezetters van het fort), namelijk: St.Andrews Island, Jacob Fort,... 
In 2011 is het eiland gedoopt naar een bekende slaaf, "Kunta Kinteh Island". In de bekende en waargebeurde serie "ROOTS" beschrijft men het leven van Kunta Kinteh, een aanrader! 

Foto rechts: familie Kinteh
Foto onder: Omar, Kalifa en ik in het Fort

21/04/2014

Lieve mensen,

Vandaag 21/04/2014, op de 7e dag na de geboorte, vond de naamgevingsceremonie van de tweeling *Mariama & Isatou* plaats in de compound van Arabiatou (moeder). 

Op deze belangrijke dag worden de oudsten van het dorp uitgenodigd om de ceremonie uit te voeren. Ik mocht ter uitzondering deelnemen aan de ceremonie, omdat ik de bevalling had gedaan. Een buitenkansje dus! :-)
Ik moest wel mijn schoenen uitdoen en mijn haar bedekken, en dan mocht ik mee tussen de oudsten gaan zitten op het heilige matje (zie foto's). 

 Men begon met de Mariama, het baby'tje dat het laatst geboren was. Daarna volgde Isatou. Men zeepte het hoofdje in en dan schoor men al de haartjes af. Dan plaatste men een bolletje colanoten bovenop de schedel, wat dan een hele dag ter plaatse bleef. Heel de dag werd er samen met familie en vrienden gegeten, gedronken en gedanst. Wat een plezier dat iedereen had!
Ik had voornamelijk oog voor de 2 zoetjes die ik ter wereld had gebracht, en was erg blij dat ze al goed waren bijgekomen. De borstvoeding was duidelijk een succes, dankzij de intensieve begeleiding de eerste dagen.

Foto boven: Mariama (link) & Isatou (rechts) met de traditionele colanoten op hun geschoren hoofdje

19/04/2014

Lieve vrienden en familie,

Gisteren 18/04/2014 ging het bekende programma "Gunjur Got Talent" door in de pre-school van Gunjur tot in de vroege uurtjes. Enkele weken geleden werd ik gevraagd om deel te nemen, dat leek me wel leuk en dus deelde ik mijn turntalent met Gunjur. Elke dag ging ik een klein uurtje oefenen ter voorbereiding op de grote show. Ik maakte een kleine dans met turndelen in op het liedje "Let this song cry" van Lauren Evans.

De dag zelf had de organisatie "The Pentagon" een mooi podium gebouwd en letterlijk héél Gunjur was aanwezig! Zo veel volk! Ik nam deel in de categorie dans/turnen.

Toen het mijn beurt was, trok ik gemakkelijke kledij aan en deed mijn ding. Na 10 seconden was het hek van de dam! De mensen van Gunjur juichden zo hard van verbazing en van blijdschap...Ik was er zelf mijn kluts van kwijt! Ik vergat wat volgde, en liet de muziek stoppen voor een tweede poging.

Na mijn dans kreeg ik een daverend applaus, en bij de prijsuitreiking behaalde ik een Eerste Plaats! Bedankt Gunjur, voor de massale steun. Ik won een prijs, namelijk een enveloppe met 500Dalasi (dit is iets meer dan 10€ is). Joepie! ;-) 

Het was een zeer leuke ervaring!

17/04/2014

Lieve mensen,

Het is fijn dat de moeders en familie zoveel dankbaarheid tonen na de bevalling. Ze zeggen ons honderdmaal "Abaraca bace" (wat hartelijk bedankt betekent in de lokale Mandinka taal), komen ons wekelijks een zak appelsienen brengen of noemen hun dochter naar ons. Dit vinden we zeer leuk natuurlijk. Wat we het fijnste vinden, is dat we enkele weken na de bevalling vaak bezoekjes krijgen van de moeders met hun baby'tje(s). Dit maakt ons erg gelukkig, zéker wanneer het een baby was dat we bijvoorbeeld hebben moeten reanimeren na de geboorte. Zo krijgen we toch een extra bevestiging dat we het goed gedaan hebben!
Enkele gelukkige fotomomenten hieronder gebonden aan onze praktijk:

Foto 1: Malang & zijn moeder > Malang hebben we lang moeten reanimeren bij de geboorte. Nu is hij een blije actieve baby die zoveel plezier heeft van het leven! :-)

Foto 2: Mohammed en zijn moeder Adama > Een lieve jongen die in zijn eerste week wat meer opvolging nodig had bij de borstvoeding. Hij is nu een schattige mollige en lieve baby! :-)

Foto 3: De mooie tweeling *Isatou & Mariama* 4 dagen na hun geboorte. Beiden baby's zijn geboren in stuit, wat gevaarlijk kan zijn. Gelukkig is alles heel goed verlopen. Mariama had het nadien wat moeilijk met goed aan de borst te drinken, maar na intensieve opvolging doet ze het nu goed! :-)